SRPSKA ARHITEKTURA U 1926. GODINI – IZMEĐU KONTINUITETA I REFORME
Ključne reči:
arhitektura, 1926, Srbija, Beograd, graditelji, dela, idejeApstrakt
Dostupnost raznorodnih izvora, kao i sve iscrpnijih istoriografskih studija o međuratnoj epohi, pruža osnovu za iznošenje kritičkih zapažanja o srpskoj arhitekturi u 1926.godini, razvijanoj na širem prostoru Kraljevine SHS. U fenomenološkom smislu ona se može analizirati dvojako: kroz prizmu njenog unutrašnjeg samosagledavanja izraženog u inicijativama i reakcijama ključnih protagonista (projektanata, naručilaca, konzumenata, hroničara i kritičara), kao i na osnovu današnjih interesa za razumevanjem prošlosti putem užih istoriografskih platformi koje sa distance problematizuju najrazličitije aspekte nekadašnjeg građenja. Primarno zagledana u daleke srednjovekovne korene, koliko i minulu oslobodilačku epopeju, srpska arhitektonska kultura je u 1926. godini paralelno nastavila svoju evropeizaciju, stvarajući osnovu za neminovnu modernizacijsku reformu. Prilježni i nadahnuti, stvaralački su je obeležili autori srednje i mlađe generacije – Dragiša Brašovan, Momir Korunović, Aleksandar Đorđević, Milan Zloković, Branislav Kojić, braća Krstić i Aleksandar Vasić, produžujući efektivnost svih zastupljenih pravaca.
##plugins.themes.default.displayStats.downloads##
##submission.downloads##
Objavljeno
Broj časopisa
Rubrika
Licenca
Ovaj rad je pod Creative Commons Aуторство-Nekomercijalno-Bez prerade 4.0 Internacionalna licenca.
